روزنامه جروزالم پست گزارش داد که با شروع سال نو، به نظر میرسد ایران در آستانه فروپاشی است و این بار این یک احتمال واقعی است.
این روزنامه عبری افزود آنچه این لحظه را از گذشته متمایز میکند این است که یکی از توجیهات اصلی رژیم به طور قطعی به عنوان یک دروغ آشکار شده است.
ایران در آستانه فروپاشی
رژیم فعلی همیشه فداکاریهای عظیم مورد نیاز شهروندان خود – خون و مشکلات اقتصادی – را به عنوان کمک به یک هدف بالاتر توجیه کرده است: ترویج یک ایدئولوژی اسلامی که قادر به مقابله با غرب و نابودی اسرائیل باشد. اما اکنون، این وعدهها توخالی شدهاند و رژیم به عنوان یک ببر کاغذی ظاهر میشود.
یک شکست استراتژیک ضعف رژیم را آشکار میکند.
جنگی که اسرائیل علیه “حلقه آتشی” که ایران در اطراف خود ایجاد کرده بود، به راه انداخت و در جنگ ۱۲ روزه ژوئن ۲۰۱۵ به اوج خود رسید، اساساً معادله را تغییر داد.
اقدامات سریع و قاطع دولت یهود، ضعف نظامی ایران را آشکار کرد و نشان داد که فداکاریهایی که ظاهراً برای تأمین یک چشمانداز استراتژیک بزرگ در نظر گرفته شده بود، هیچ دستاورد ملموسی به همراه نداشت.
میلیاردها دلار هزینه شده برای نیروهای نیابتی منطقهای، برنامههای موشکی و کارزارهای ایدئولوژیک هیچ دستاوردی نداشت. بنابراین، پیوند .بین وفاداری مردمی و رژیم از بین رفت و پایههای داخلی آن را تهدید کرد، اکنون سوال جایگاه ارتش است
مهمترین سوال باقی میماند: آیا ارتش همچنان به رژیم وفادار خواهد ماند؟ اگر نیروهای مسلح متوجه شوند که کشتی در حال غرق شدن است و مشروعیت رژیم از بین رفته است، احتمالاً در وفاداری آنها تجدید نظر خواهد شد. از نظر تاریخی، هنگامی که این اتفاق بیفتد، سقوط رژیم سریع است.
در دهههای گذشته، رژیم حتی در میان نفرت گسترده عمومی، به لطف پایگاه مردمی خود، تواناییاش در سازماندهی واکنشهای متقابل و استفاده از رسانهها و تبلیغات برای ارائه تصویری از مشروعیت، توانست زنده بماند. اما اکنون، دیگر هیچ حمایت واقعی از پایگاه اصلی رژیم وجود ندارد و ارتش دیگر نمیتواند به وعدههای موفقیت آینده تکیه کند. این وضعیت فعلی ایران است.
تظاهرات فزاینده و فروپاشی حمایت مردمی
موج اعتراضات فعلی این واقعیت را تأیید میکند. برخلاف قیامهای قبلی، دیگر حضور قابل توجه وفاداران برای مقابله با معترضان وجود ندارد. حتی مسعود پزشکیان، رئیس جمهور ایران، علناً از دولت خواست تا به «خواستههای مشروع» معترضان گوش دهد و هشدار داد که عدم رسیدگی به مشکلات اساسی معیشتی، رژیم را به «جهنم» خواهد کشاند.
در حال حاضر، تنها افرادی که هنوز کاملاً با رژیم مرتبط هستند، افراد حلقه داخلی هستند – روحانیون و سپاه پاسداران، که منافع شخصی آنها با دولت در هم تنیده است. بدون پایگاه مردمی یا توجیه ایدئولوژیک ملموس، رژیم اسلامی منزوی و شکننده شده است.
ایران بین انقلاب و فروپاشی
برای اولین بار در ۴۷ سال، از زمان انقلاب ۱۹۷۹، ستونهای بقا که تداوم رژیم را تضمین میکردند، در حال فروپاشی هستند. ترکیب قیامهای مردمی و احتمال تجزیه نظامی نشان میدهد که ایران در آخرین نفسهای خود است.
امروز، ایران به طور اساسی با گذشته متفاوت است: روایت ایدئولوژیک رژیم شکست خورده است، حمایت مردمی از بین رفته است و ارتش ممکن است دیگر علیه مردم اقدام نکند، ايران در حال فروپاشی است و احتمال تغییر اساسی رژیم بیش از هر زمان دیگری واقعی است.