بر اساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، علی شادمان، بازیگر سرشناس سینما، به همراه بیش از ۲۰ نفر از هنرمندان، از جمله پارسا پیروزفر، ستاره پسیانی، سحر دولتشاهی، مهران میری و احمد سلگی، در مهمانی تولد او که پنجشنبه برگزار شد، بازداشت شدند. منابع میگویند علی شادمان و ستاره پسیانی همچنان در بازداشت به سر میبرند.
گزارشها حاکی است که پارسا پیروزفر پس از هجوم مأموران امنیتی دچار ناراحتی جسمی شده و به بیمارستان منتقل شده است.
بازداشت گسترده هنرمندان در تهران
به گفته منابع آگاه، برای علی شادمان و شش نفر دیگر پرونده قضایی با اتهاماتی چون «جریحهدار کردن عفت عمومی، “اشاعه فحشا”، “شرب خمر” و “نگهداری مشروبات الکلی” تشکیل شده است.
برای سایر بازداشتشدگان که بیشتر آنان از هنرمندان تئاتر هستند نیز پروندههای جداگانه با اتهامهای متفاوت گشوده شده است.
شادمان پیشتر در شهریورماه، پس از دریافت جایزه هیأت داوران جشن “نگاه”، این جایزه را به حسین محمدی، بازیگر زندانی اعتراضات ۱۴۰۱، تقدیم کرده بود؛ اقدامی که به گفته منابع، باعث حساسیت و فشار نهادهای امنیتی بر او شد. محمدی از زمان بازداشت در مراسم چهلم حدیث نجفی، بیش از سه سال است در زندان بهسر میبرد.
قدرتنمایی حکومت با بازداشتها و محدودیتهای گسترده
در هفتههای اخیر، مجموعهای از اقدامات امنیتی و قضایی از جمله پلمب گسترده کسبوکارها، محدودیت بر فضاهای تفریحی و بازداشت چهرههای فرهنگی، حاکی از تشدید تلاشهای حکومت برای محدودسازی روابط اجتماعی و جلوگیری از هرگونه تجمع یا فعالیت جمعی شهروندان است.
این شرایط همزمان شده با تأیید الیاس حضرتی، رئیس شورای اطلاعرسانی دولت، مبنی بر صدور “ابلاغیه جدید حجاب اجباری” از سوی علی خامنهای. همراهی این سیاست با فشارهای خیابانی بر زنان و محدودیت علیه کافهها و رستورانها، نشاندهنده آغاز موج تازهای از سختگیریهاست؛ موجی که تحلیلگران آن را سیاست مهار اجتماعی مینامند.
فشار اجتماعی برای پنهانسازی بحرانهای بزرگتر
طبق تحلیلها، این سیاستها تنها جنبه «ارزشی» ندارند، بلکه بخشی از راهبردی گستردهتر برای کنترل جامعه در بحبوحه بحرانهایی چون:
کمبود شدید آب
قطعیهای گسترده برق و گاز
تورم افسارگسیخته
آلودگی خطرناک هوا
بحرانهای مدیریتی ساختاری
اقداماتی که عملاً صاحبان کسبوکارها را با تهدید پلمب، به بازوی اجرایی سرکوب بدل میکند.
فشار بر چهرههای فرهنگی و ورزشی
بازداشت هنرمندان، حمله به فعالیتهای فرهنگی کوچک، و حتی دخالت دوباره در زندگی خصوصی فوتبالیستها، ادامه همان الگوی فشار بر چهرههایی است که “همدل با مردم” تلقی میشوند.
به گفته شهروندان، مسیر جدید حکومت “هر روز راه تنفس جامعه را تنگتر میکند، در حالیکه کارشناسان معتقدند چنین سیاستهایی نه بحرانهای موجود را کاهش میدهد و نه نارضایتی رو به افزایش مردم را مهار خواهد کرد.