برای دومین روز متوالی، تهران، پایتخت ایران، شاهد موج جدیدی از اعتراضات در چندین بازار و مناطق حیاتی مرکز شهر بود.
تظاهرکنندگان با حضور در خیابانها، شعارهایی خشمگینانه در محکومیت وخامت اوضاع اقتصادی، گرانی هزینههای زندگی و کاهش قدرت خرید شهروندان سر دادند.
تداوم اعتراضات اقتصادی در تهران
این تظاهرات همزمان با تعطیلی بازار بزرگ تهران و شمار زیادی از مغازهها در منطقه لالهزار جنوبی، در اعتراض به افزایش شدید و مداوم قیمت ارز و طلا برگزار شد.
سایر مناطق پایتخت، از جمله خیابان جمهوری و بازار آهن، بعدازظهر یکشنبه شاهد تجمعات اعتراضی مشابهی بودند.
فیلمهایی که در رسانههای اجتماعی منتشر شده است، معترضانی را در نزدیکی مجتمع تجاری علاءالدین نشان میدهد که مستقیماً از شهروندان و سایر کسبه دعوت میکنند تا به اعتراضات بپیوندند و با سر دادن شعارهای جمعی، نارضایتی خود را از وضعیت فعلی ابراز میکنند.
چندین کسبه در نقاط مختلف بازار بزرگ تهران، از جمله بازار آهنگران، مغازههای خود را تعطیل کردند.
در همین حال، به نظر میرسد بیشتر فعالیتهای تجاری در منطقه چراغ برق نیز متوقف شده است؛ امری که نشاندهنده گسترش دامنه اعتراضات در میان جامعه تجاری است.
تورم بیسابقه و افزایش قیمتها
این اعتراضات در حالی رخ داد که ریال ایران همچنان به کاهش شدید خود ادامه داد، روز یکشنبه، قیمت دلار در بازار آزاد از ۱۴۴ هزار تومان عبور کرد؛ سطحی که از جمله بالاترین نرخهای ثبتشده تاکنون محسوب میشود.
در همین حال، مرکز آمار ایران اعلام کرد که نرخ تورم سالانه برای ماه دسامبر از ۵۲ درصد فراتر رفته است که نشان دهنده شتاب خطرناکی در سرعت افزایش قیمتها و کاهش درآمد واقعی خانوارها است.
بازارهای ارز و طلا رکوردهای جدیدی را ثبت کردند. این افزایش قیمت محدود به دلار نبود؛ یورو به بیش از ۱۶۹۰۰۰ تومان رسید، در حالی که پوند انگلیس تقریباً به ۱۹۴۰۰۰ تومان رسید. قیمت طلا و سکه طلا نیز شاهد جهشهای قابل توجهی بود که تنشهای بازار را تشدید کرد.
کارشناسان اقتصادی معتقدند آشفتگی فعلی ناشی از تلاقی عوامل مختلفی، بهویژه نوسانات مداوم نرخ دلار، افزایش قیمت جهانی طلا و کمبود آشکار ارز و طلا در بازار داخلی است، عواملی که به تشدید گمانهزنیها و افزایش اضطراب در بازار انجامیدهاند.
در همین حال، وعدههای بانک مرکزی ایران مبنی بر مداخله «گسترده و شدید» نتوانسته بازارها را آرام کند یا جلوی افزایش قیمتها را بگیرد و انتقادها از عملکرد این نهاد و نقش آن در مدیریت بحران پولی را تشدید کرده است.
به طور گستردهتر، عوامل ساختاری، از جمله کسری بودجه فزاینده، نرخ تورم مداوم بالا، کمبود ارز خارجی، تداوم بنبست در مذاکرات هستهای با ایالات متحده و فقدان هرگونه چشمانداز کوتاهمدت برای لغو تحریمها، بحران اقتصادی را عمیقتر و تلاشها برای کنترل قیمتها را پیچیدهتر میکند.
این امر چشمانداز اقتصادی را تیرهتر میکند و موج اعتراضات مردمی را دامن میزند.