تهران و شهرهای اطرافش سهشنبه شب حال عجیبی داشتند. همه چیز با چند لرزش خفیف شروع شد، بعد یک زلزله ۳.۴ ریشتری آمد و بلافاصله قویتر شد و به ۴.۶ ریشتر رسید. زلزلهها قطع نشدند و پسلرزهها تا بامداد چهارشنبه ادامه پیدا کردند.
هوا هم حال خودش را داشت، طوفان گرد و غبار شدیدی به راه افتاد، برق برخی مناطق پرید، درختها از جا کنده شدند و شهر زیر پردهای از غبار دفن شد. مسئولان خبر دادند حداقل هفت نفر در طوفان آسیب دیدند اما خوشبختانه زلزلهها هیچ قربانی نداشتند.
همچنین بخوانید: نجات خلبان آمریکایی در ایران و تهدید ترامپ به حمله
زلزله و طوفان تهران
با همه این اتفاقات، مردم دوباره همان ترس قدیمی را حس کردند؛ تهدید یک زلزله ویرانگر که سالهاست زمینشناسان دربارهاش هشدار میدهند. fault یا همان گسل فعال زیر تهران و اطرافش آرام و بیسر و صدا نشسته اما قدرتش را دارد که یک روز زلزلهای بالای ۷ ریشتر ایجاد کند.
موضوعات مرتبط: هشدار قالیباف به ترامپ.. تهدید و تنش بر سر هرمز
به نقل از ایلنا، فریبرز ناطقی الهی، زلزلهشناس، گفته مسئولان هنوز هیچ برنامه جدی برای مقابله با یک زلزله بزرگ ندارند. خودش هم با صراحت گفته: «ما میدانیم که قرار است زلزله بیاید، اما خیلی بزرگتر از این لرزشها خواهد بود.»
بررسیها نشان میدهد این خط گسل حدود ۲۰۰ کیلومتر امتداد دارد و معمولا هر صد سال یک زلزله مخرب سراغ تهران میفرستد. از زلزله بزرگی که سال ۱۸۳۰ آمد و تهران نوپای آن زمان را لرزاند نزدیک به ۲۰۰ سال گذشته. حالا دانشمندان معتقدند این همه مدت انرژی زمین جمع شده و هر لحظه ممکن است آزاد شود و فاجعه به بار بیاورد.
جالب اینجاست که امسال، با وجود اینکه زلزلههای نصفشبی مردم را ترساند، واکنش به اندازه سال ۲۰۱۷ نبود. آن موقع با یک زلزله ۳.۵ ریشتری، هزاران نفر تا صبح توی خیابان یا توی ماشین خوابیدند. ولی این بار مردم کمتر ترسیدند و آرامششان سریعتر برگشت.
کسانی که اتفاقات تهران را دنبال میکنند، این واکنش سرد را ناشی از «خستگی بحران» میدانند. فعالان اجتماعی هم اشاره میکنند که مردم بعد از ماهها جنگ و حملات موشکی دیگر حساسیتشان را نسبت به این حوادث از دست دادهاند.
یکی از کاربران شبکه اجتماعی اكس نوشت: «بعد از جنگ، زلزله فقط یک تیتر خبری است… کنار آن همه بلا، انگار دیگر چیزی نمیترساندمان.»
کارشناسان میگویند این حجم از بحران — از جنگ گرفته تا بلایای طبیعی — باعث شده بخش بزرگی از مردم حسشان نسبت به فاجعهها کم شود. وحشت جای خودش را به خستگی داده و مردم با هر اتفاق جدید، انگار سنگینتر و بیحستر روبرو میشوند.