حجم و سرعت این حملات، توی دنیای جنگهای مدرن، کاری کرده که خیلیها این دوره رو یکی از شدیدترین درگیریهای هوایی بدونند.
بر اساس گزارشهای Airwars، توی صد ساعت اول، تقریباً چهار هزار هدف مورد حمله قرار گرفت. این رقم واقعاً عجیبغریبه چون معمولاً حملات هوایی این حجم، ماهها یا حتی سالها طول میکشند.
همچنین بخوانید: چرا برخی تحلیلگران اسرائیل را عامل بیثباتی منطقه میدانند
بمبارانهای هوایی ایران و اسرائیل
سرعت بمباران خیلی بالا بوده. ارتش آمریکا اعلام کرد تنها در چهار روز اول، بیش از دو هزار حمله هوایی انجام داده. همزمان، ارتش اسرائیل گفته دستکم ۳۰۰ سیستم دفاع هوایی ایران رو نابود کرده و حدود ۷۵۰ حمله هوایی فقط تو تهران انجام داده. علاوه بر این، صدها سایت مرتبط با فرماندهی و کنترل هم هدف گرفته شدند.
جالب اینکه ارتش اسرائیل فقط در ۲۴ ساعت اول، حدود ۵۰۰ سایت رو بمباران کرد.
موضوعات مرتبط: آسمانی که مرگ میبارد.. افشای کارزار بمباران بیهدف در سودان
با توجه به این ارقام، میشه گفت در چهار روز اول، مجموع اهدافی که توسط آمریکا و اسرائیل بمباران شد، از چهار هزار هدف هم بیشتر بوده؛ یعنی نزدیک به هزار هدف در روز. برای هر کدوم از این حملات، بیش از ۵۰۰۰ بمب استفاده شد که توی حدود ۲۵۰۰ حمله هوایی شلیک شدند.
اعداد واقعاً نشون میدن که تنشها سر به فلک کشیده، ولی خب کنار این شدت کار، مشکلات بزرگی هم هست. ایران از نظر جغرافیایی خیلی پهناوره و بیشتر زیرساختهای نظامیش پراکنده. علاوه بر این، تهران سالهاست روی استراتژی پخش و جداسازی قابلیتهای نظامیش حساب باز کرده تا اثر حملات دشمن رو کم کنه.
اگه با جنگهای قبلی هم مقایسه کنیم، مقیاس حملات این دوره کاملاً متفاوت بوده. مثلاً در جنگ اسرائیل علیه غزه بعد از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، تعداد اهداف توی ۲۳ روز حدود ۱۱ هزار تا بود؛ یعنی روزی تقریباً ۴۷۸ هدف و تو چهار روز اول هم حدود ۱۹۰۰ هدف.
درگیری اسرائیل و حزبالله سال ۲۰۲۴، روز اولش تقریباً ۱۶۰۰ هدف بود، که بعدش این عدد افت کرد و کمتر از ۳۰۰ هدف در هفته شد.
یا سه سال پیش، جون ۲۰۲۵، در جنگ ایران و اسرائیل فقط حدود ۹۰۰ هدف توی ۱۲ روز ثبت شد. یعنی میانگینش تقریبا ۷۵ هدف روزانه بود.
خلاصه، حملات این دوره با هرچی قبلاً دیدیم فرق داره – هم از نظر شدت، هم سرعت و گستردگی.