مطالعات انجام شده در سوئد نشان داده است که کاهش آمادگی جسمانی و قدرت عضلانی زودتر از آنچه معمولاً تصور میشود، یعنی در اواسط دهه سی زندگی، آغاز میشود.
با این حال، یافتههای این مطالعه پیام مثبتی نیز داشت: فعالیت بدنی حتی در سنین بالاتر نیز در بهبود تواناییهای بدنی و کاهش سرعت زوال مؤثر است.
کاهش توانایی جسمی
این مطالعه که توسط محققان موسسه کارولینسکا در سوئد انجام شده و در مجله کاشکسی، سارکوپنی و عضله منتشر شده است، گروهی از مردان و زنان را به مدت ۴۷ سال به عنوان بخشی از یک پروژه تحقیقاتی معروف به مطالعه فعالیت بدنی و تناسب اندام سوئد، دنبال کرد.
در طول این دوره طولانی، اندازهگیریهای دورهای از آمادگی جسمانی، قدرت عضلانی و استقامت انجام شد که به محققان اجازه داد تا تغییرات بدنی را در افراد مشابه در گروههای سنی مختلف پیگیری کنند.
نتایج نشان داد که عملکرد بدنی در حدود ۳۵ سالگی به اوج خود میرسد و سپس صرف نظر از سطح فعالیت بدنی در سالهای جوانی، به تدریج کاهش مییابد.
تمرینات ورزشی
با افزایش سن، این کاهش، به ویژه در قدرت و استقامت عضلانی، برجستهتر میشود.
علیرغم احتمال افت فیزیکی، این مطالعه یک نکته مثبت را نیز آشکار کرد: شرکتکنندگانی که در بزرگسالی ورزش را شروع کردند، بهبودهایی در تواناییهای فیزیکی خود از ۵ تا ۱۰ درصد نشان دادند.
این نشان میدهد که بدن حتی پس از گذر از اوج سطح آمادگی جسمانی، انعطافپذیری و سازگاری خود را با تمرین حفظ میکند.
ماریا وسترسکوهل، مدرس گروه پزشکی آزمایشگاهی در موسسه کارولینسکا و محقق اصلی این مطالعه، گفت که نتایج تایید میکند که هیچوقت برای ورزش کردن دیر نیست.
تیم تحقیقاتی توضیح داد که مرحله بعدی شامل ارزیابی مجدد شرکتکنندگان پس از رسیدن به سن ۶۸ سالگی خواهد بود، در تلاشی برای درک ارتباط بین کاهش آمادگی جسمانی، سبک زندگی، سلامت عمومی و مکانیسمهای بیولوژیکی زیربنایی این تغییرات.