سازمانهای اطلاعاتی اغلب به دلیل شکستهای نظامی، زمانی که عملیاتها نتایج غیرمنتظره یا منفی به بار میآورند، سرزنش میشوند. منتقدان استدلال میکنند که فرماندهان بر اساس اطلاعات ناقص یا نادرست تصمیمگیری میکنند.
در حالی که شکستهای اطلاعاتی امکانپذیر است و میتواند پرهزینه باشد – همانطور که قبل از حملات ۱۱ سپتامبر اتفاق افتاد – اما این یک هنجار نیست. اغلب، تحلیلها دقیق هستند اما برای اهداف سیاسی نادیده گرفته میشوند یا دستکاری میشوند.
همچنین بخوانید: ایران آتشبس دریافت کرد و امتیازات گسترده از آمریکا طلب میکند
خطاهای راهبردی آمریکا
برخلاف تصویر سینمایی از کار اطلاعاتی، عملکرد اصلی آن جمعآوری و تجزیه و تحلیل دقیق اطلاعات پراکنده است.
درسهایی از وقایعی مانند حمله به پرل هاربر منجر به توسعه مکانیسمهای تحلیلی شده است که تعصب را به حداقل میرساند، نیاز به در نظر گرفتن جایگزینها دارد و فرضیهها را در معرض بررسی دقیق کارشناسان قرار میدهد. جامعه اطلاعاتی ایالات متحده امروزه بین ۱۰۰۰۰۰ تا ۱۲۰۰۰۰ نفر را استخدام میکند.
با این وجود، تعصبات – چه داخلی و چه ناشی از دخالت سیاسی – همچنان یک چالش بزرگ است. تجربیات اخیر نشان میدهد که چگونه چنین دخالتهایی میتواند منجر به تصمیمات پرهزینه شود.
موضوعات مرتبط: تشدید تهدیدها میان ایران و آمریکا همزمان با تعویق حملات
برای مثال، بسیاری از تحلیلگران اروپایی حمله روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ را پیشبینی نمیکردند و معتقد بودند که این حمله مغایر با منافع استراتژیک روسیه است. با این حال، ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، در یک محیط سیاسی عمل کرد که وفاداری را بر تحلیل عینی اولویت میداد و به جنگی طولانی منجر شد که روسیه را خسته کرده است.
در ایالات متحده، حمله به عراق در سال ۲۰۰۳ نمونه بارزی از سوء مدیریت اطلاعاتی است. دولت جورج دبلیو بوش برای توجیه جنگ به اطلاعات گزینشی متکی بود و تحت اصل «ذهنیت گله» عمل میکرد.
موضوعات مهم: بنت: اروپا ناسپاس است.. اسرائیل و آمریکا جنگ سخت را پیش میبرند
جنگ پیامدهای استراتژیک
این جنگ پیامدهای استراتژیک گستردهای داشته است و همچنان بر جایگاه جهانی واشنگتن تأثیر گذاشته و نفوذ رقبای منطقهای آن، به ویژه ایران، را تقویت کرده است.
تحولات اخیر نشان میدهد که درسهای گذشته به طور کامل آموخته نشده است. تولسی گابارد در جریان شهادت خود در کنگره، از تأیید ارزیابیهای اطلاعاتی در مورد ایران خودداری کرد و سوالاتی را در مورد چگونگی برخورد با چنین ارزیابیهایی در دولت ایالات متحده مطرح کرد.
استعفای اخیر جو کنت، مقام اطلاعاتی، این نگرانیها را تشدید کرده است، زیرا او در نامه استعفای خود اشاره کرد که دونالد ترامپ، رئیس جمهور، گزارشهای اطلاعاتی را که وجود تهدید قریبالوقوع از سوی ایران را رد میکردند، نادیده گرفته و ترجیح داده است برای توجیه تصمیم به توسل به اقدام نظامی، به حلقه محدودی از هواداران خود تکیه کند.