بلومبرگ خبر داده که یک پیشنویس تفاهمنامه ۱۴ مادهای روی میز است و احتمالاً قرار است ۱۹ ژوئن، آمریکا و ایران در سوئیس آن را امضا کنند. امضای این تفاهمنامه راه را برای مذاکرات ۶۰ روزه با هدف پایان قطعی جنگ و گذاشتن محدودیتهای جدید روی برنامه هستهای ایران باز میکند.
در این پیشنویس آمده، هر دو طرف آتشبس فوری و دائمی را در همه جبههها، حتی لبنان، اعلام میکنند و قول میدهند نه دست به اقدام خصمانه بزنند، نه تهدید به زور کنند. همچنین قرار است به حاکمیت و عدم دخالت در امور داخلی همدیگر احترام بگذارند.
همچنین بخوانید: نجات خلبان آمریکایی در ایران و تهدید ترامپ به حمله
تفاهم آمریکا و ایران
این تفاهمنامه میگوید هر دو طرف موظفاند در ۶۰ روز آینده به یک توافق نهایی برسند. البته اگر دو طرف بخواهند، این مهلت میتواند تمدید شود.
طبق متن، آمریکا وعده میدهد محاصره دریایی ایران را بردارد و ترافیک دریایی را ظرف یک ماه به وضعیت قبل از جنگ برگرداند. بعد از توافق نهایی هم قرار است ظرف ۳۰ روز نیروهایش را از مناطق اطراف خارج کند.
موضوعات مرتبط: هشدار قالیباف به ترامپ.. تهدید و تنش بر سر هرمز

در مقابل، تهران متعهد میشود تردد کشتیهای تجاری بین خلیج عربى و خلیج عمان را به حالت عادی برگرداند و هر مانع فنی مثل مین را از بین ببرد.
یکی دیگر از بندهای جالب این تفاهم، تعهد واشنگتن است که با همکاری شرکای منطقهای خودش، یک برنامه جامع برای بازسازی و رشد اقتصاد ایران تنظیم کند و حداقل ۳۰۰ میلیارد دلار بودجه برایش فراهم کند. نحوه اجرای این طرح هم باید ظرف همین ۶۰ روز مشخص شود.
در پیشنویس آمده که آمریکا تمام تحریمهایش علیه ایران، چه اولیه چه ثانویه، و همینطور قطعنامههایی که شورای امنیت سازمان ملل و شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی علیه ایران صادر کرده، طبق یک جدول زمانی مورد توافق، بردارد.
در عوض، ایران هم رسماً تضمین میکند سلاح هستهای تولید نمیکند. جزئیات درباره مواد غنیشده و مسائل دیگر، در توافق نهایی حلوفصل میشوند. توی این دوره انتقالی، بنا است وضع موجود حفظ شود؛ یعنی ایران نباید برنامه هستهای خود را پیش ببرد و آمریکا هم نه تحریم جدید اعمال میکند و نه حضور نظامیاش را بیشتر میکند.
تفاهم همچنین میگوید وزارت خزانهداری آمریکا باید مجوزهایی صادر کند تا صادرات نفت خام و پتروشیمی ایران و سرویسهایی مثل بانکداری، بیمه و حمل و نقل از سر گرفته شود. از طرف دیگر، داراییهای مسدودشده ایران هم به تدریج، هرچه مذاکرات پیش برود، آزاد خواهد شد.
دو طرف همچنین قرار گذاشتهاند یک سازوکار برای نظارت بر اجرای توافق نهایی و اطمینان از پایبندی به آن در آینده درست کنند. نهایتاً، این توافق هم باید با یک قطعنامه الزامآور از سوی شورای امنیت سازمان ملل تصویب شود.