پرویز قلیچخانی، اسطوره فوتبال ایران، در ۸۰ سالگی چشم از جهان بست. اسمش برای همیشه در ذهن عاشقان فوتبال ایران میماند، کسی که فقط یک ستاره نبود، بلکه تاثیر بزرگی روی تاریخ این ورزش گذاشت.
کمتر کسی توانست مثل او در سه دوره المپیک پیراهن تیم ملی را بپوشد؛ ۱۹۶۴، ۱۹۶۸ و ۱۹۷۲. او تو تیمی بود که سه بار قهرمان جام ملتهای آسیا شد، سالهای ۱۹۶۸، ۱۹۷۲ و ۱۹۷۶. همه از نقش محوری او توی نسل طلایی فوتبال ایران حرف میزنند.
همچنین بخوانید: نجات خلبان آمریکایی در ایران و تهدید ترامپ به حمله
درگذشت پرویز قلیچخانی
قلیچخانی توی باشگاههای بزرگ دوران خودش بازی کرد، تاج (که حالا استقلال شده)، پاس، دارایی و پرسپولیس. مهارت فنی بالایی داشت، شوتهای محکم میزد، دقتش در پاس دادن مثالزدنی بود و بازی رو خوب میخوند. برای همین هم بود که اسمش همیشه بین تاثیرگذارترین ستارههای آن دوران هست.
وقتی فوتبالش تمام شد، اتفاقات بعد از انقلاب ۵۷ او را از ایران دور کرد. مهاجرت کرد و ساکن فرانسه شد و خیلی زود به یکی از چهرههای سرشناس ایرانیان مهاجر تبدیل شد. هرچند وارد سازماندهی سیاسی نشد، اما با نقدهای تندی که تو رسانهها میگفت، همچنان یکی از صداهای تاثیرگذار باقی ماند.
در پاریس مجله “آرش” را راه انداخت و تا سال ۲۰۱۴ سردبیریاش را به عهده داشت. این مجله حرفهای فکری و فرهنگی و سیاسی درباره ایران و اتفاقاتش را پیگیری میکرد و بین روشنفکرها و علاقهمندهای ایرانی خارج کشور طرفدار زیاد داشت.
در تمام سالهای تبعید، قلیچخانی توی گفتوگوها و مجامع عمومی همیشه روی آزادی بیان و حق نقد سیاسی تاکید میکرد. منتقد رژیمهای قبل و بعد از انقلاب بود و همین نگاه او را بین ورزشیهای منتقد ایرانی در خارج از کشور سرآمد کرده بود.