در بحبوحه جنگ جاری در ایران، یک زن یهودی ایرانی ساکن ایالات متحده عمیقاً نگران خانوادهاش است که هنوز در داخل کشور هستند، زیرا محدودیتهای امنیتی و سانسور ارتباطات تشدید شده است.
قبل از آتشبس، او فقط میتوانست هفتهای یک بار و هر بار یک دقیقه با والدینش تماس بگیرد، به دلیل هزینه بالای تماسها که به حدود ۵۰ دلار در دقیقه میرسید، و همچنین ترس از نظارت.
همچنین بخوانید: نجات خلبان آمریکایی در ایران و تهدید ترامپ به حمله
يهوديان ايران در سايه جنگ
در یکی از تماسها در روزهای اولیه جنگ، او احساس کرد که مشکلی وجود دارد. او گفت: «به نظر میرسید مادرم از روی یک متن میخواند، انگار کسی او را تماشا میکرد.»
او بعداً فهمید که اعضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به خانه والدینش حمله کرده، آنها را در مورد تماسهای مکررشان با یک شماره آمریکایی بازجویی کرده و از آنها خواستهاند که برنامه ایرانی «بالا» را دانلود کنند، که به طور گسترده اعتقاد بر این است که سانسور شده است.
والدینش امتناع کردند و در عوض از آنها خواسته شد که در طول تماس، متن خاصی را برای اثبات «وفاداری» خود به رژیم بخوانند. پس از آن حادثه، ارتباط برای مدت طولانی قطع شد تا اینکه بعداً مشخص شد که خانواده برای فرار از بمباران به منطقه امنتری نقل مکان کردهاند.
اقلیتی تحت فشار
خانواده این زن بخشی از تقریباً ۱۰۰۰۰ یهودی هستند که هنوز در ایران، بزرگترین جامعه یهودی در خاورمیانه خارج از اسرائیل، زندگی میکنند. تعداد آنها از زمان انقلاب اسلامی که زندگی اقلیتهای مذهبی را به طور اساسی تغییر داد، به طور قابل توجهی کاهش یافته است.
امروزه، یهودیان در ایران مجبورند علناً وفاداری خود را به رژیم نشان دهند تا از اتهامات جاسوسی یا ارتباط با اسرائیل، اتهاماتی که میتواند منجر به حبس یا اعدام شود، اجتناب کنند.
با تشدید جنگ بین ایران و ایالات متحده و اسرائیل، این فشارها، به ویژه با قطع اینترنت و سانسور شدید ارتباطات، افزایش یافت.
موضوعات مرتبط: هشدار قالیباف به ترامپ.. تهدید و تنش بر سر هرمز
تظاهرات وفاداری تحت اجبار
در ۱۶ آوریل، مراسم یادبودی در کنیسه یوسف آباد تهران برای رهبر معظم علی خامنهای، که در روز اول جنگ کشته شد، با حضور رسانههای دولتی برگزار شد.
علیرغم اینکه این رویداد به عنوان مدرکی دال بر حمایت یهودیان از رژیم ارائه میشود، کارشناسان ادعا میکنند که چنین نمایشهایی اغلب از ترس ناشی میشوند تا از اعتقاد راسخ، و اعضای جامعه برای جلوگیری از سوءظن مجبور به شرکت در آنها میشوند.
تحلیلگران خاطرنشان کردهاند که رهبران مذهبی یهودی گاهی اوقات مجبور میشوند در رویدادهای طرفدار رژیم شرکت کنند، حتی در کنار اعضای گروههایی مانند حزبالله، به عنوان بخشی از آنچه به عنوان سیاست “اثبات وفاداری” شناخته میشود.
کنیسهها به عنوان پناهگاهی از جنگ
با تشدید بمباران، برخی از کنیسهها به پناهگاههایی برای غیرنظامیان تبدیل شدند، همانطور که در طول جنگ ایران و عراق نیز چنین بود، جایی که ساکنان در مواقع خطر به آنجا پناه میبردند و جمع میشدند.
با این حال، این پناهگاه همیشه امن نبود. کنیسه تاریخی رافینیا در تهران، که قدمت آن به ۱۵۰ سال پیش برمیگردد، در یک حمله هوایی اسرائیل که به گفته ارتش اسرائیل، یک سایت نظامی در نزدیکی آن را هدف قرار داده بود، ویران شد.
تخریب کنیسه نگرانیهایی را در مورد از دست دادن حمایتهای قانونی محدودی که نهادهای مذهبی به یهودیان در ایران ارائه میدهند، به ویژه با توجه به دشواری شدید ایجاد مکانهای عبادت جدید، ایجاد کرد. ترس از تشدید تنش و عواقب آن
در همین زمینه، پرونده کامران حکمتی، شهروند ایرانی-آمریکایی بازداشت شده در ایران، نگرانیهای بیشتری را برانگیخته است، در حالی که هشدارهایی مبنی بر مواجهه او با خطرات بیشتر به دلیل هویت مذهبیاش وجود دارد.
با ادامه بنبست در مذاکرات بین واشنگتن و تهران، نگرانیها در مورد بدتر شدن اوضاع، نه تنها از نظر نظامی، بلکه برای زندگی اقلیتها در داخل ایران، رو به افزایش است.
این زن با تلخی نتیجهگیری میکند: «دیگر فکر نمیکنم بتوانم به ایران برگردم… احساس میکنم وطنم را از دست دادهام.»