در یک اردوگاه کوهستانی در شمال عراق، شاهو بلوری، فرمانده تبعیدی کرد ایرانی، ۵۳ ساله، در حال آموزش نسل جدیدی از جنگجویان پیشمرگه است، در حالی که رویای بازگشت به ایران در سر دارد، رویایی که با خاطرات دردناک خانوادگی پس از از دست دادن چندین نفر از بستگانش در اثر اعدام توسط رژیم ایران تقویت میشود.
بلوری میگوید دو خواهرش هنوز در ایران زندگی میکنند، در حالی که ۱۸ عضو خانوادهاش پس از کشته شدن توسط مقامات، از جمله برادرش، یک خواننده معترض که در سن ۲۱ سالگی اعدام شد، در آنجا دفن شدهاند.
ما او را در یک اردوگاه چادری برای جنگجویان کرد ایرانی در شمال عراق ملاقات کردیم، جایی که او در آفتاب بهاری روی صخرهای نشسته بود و دو جنگجوی پیشمرگه پشت سرش نگهبانی میدادند. بلوری متعلق به کومله کردستان ایران، یک جناح مخالف در اتحاد اخیر سازمانهای کرد ایرانی مخالف رژیم تهران، است.
همچنین بخوانید: کولبران کردهای ایران: رنج انسانی در مرز ایران و عراق
کردهای تبعیدی آماده باز کردن
این فرمانده کرد ادعا میکند که هزاران جنگجو «در کوهستانها سازماندهی شدهاند و آمادهاند تا به زودی به خانه بازگردند»، که به احتمال باز کردن جبهه جدیدی علیه دولت ایران اشاره دارد.
با این حال، موضع آمریکا همچنان مبهم است. دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، دیدگاههای متفاوتی در مورد مشارکت کردهای ایران در جنگ جاری بین ایالات متحده و اسرائیل از یک سو و ایران از سوی دیگر ابراز کرده است که این سناریو را در حال حاضر بعید میسازد.
کردها، چهارمین گروه قومی بزرگ در خاورمیانه، در سراسر عراق، ایران، سوریه و ترکیه پراکنده زندگی میکنند و سابقه طولانی آزار و اذیت و اختلافات داخلی دارند.
از سوی دیگر، امجد حسین پناهی، از رهبران حزب کومله و همچنین یک مبارز پیشمرگه، میگوید که حملات هوایی به تنهایی برای سرنگونی رژیم ایران کافی نخواهد بود. وی افزود: «بمباران رژیم را تضعیف میکند، اما ایران یک کشور بزرگ است و این کافی نیست. باید نیروهای زمینی وجود داشته باشند و کردها میتوانند نقش مهمی در آن ایفا کنند.» این نشان دهنده ضرورت اعمال منطقه پرواز ممنوع توسط ایالات متحده است.
موضوعات مرتبط: وضعیت وخیم حقوق بشر و سرکوب اقلیتهای مذهبی در ایران
مورد ادامه جنگ
با وجود این، پناهی در مورد ادامه جنگ ابراز تردید میکند و میگوید: «من به ترامپ اعتماد ندارم. او ممکن است هر لحظه تصمیم به پایان دادن به جنگ بگیرد. اما چه او آن را متوقف کند و چه نکند، جمهوری اسلامی در روزهای پایانی خود است و دیر یا زود سقوط خواهد کرد.»
در طول مکالمه، پناهی تماس فوری دریافت کرد که به او اطلاع میداد یک اردوگاه کومله در نزدیکی شهر سلیمانیه توسط پهپادهای ایرانی مورد حمله قرار گرفته است. او بلافاصله با فریاد به رزمندگان هشدار داد: «سریع متفرق شوید… پهپادها و موشکهای بالستیک در راهند.»
رزمندگان در انتظار حمله در کوهها پراکنده شدند، در حالی که آسمان پس از لحظات پرتنش آرام ماند.
موضوعات مهم: جلسات فرماندهان سپاه در بیمارستانها؛ نگرانی از سپر انسانی
با وجود سالهای طولانی تبعید، پالاهی تأیید میکند که اولین کاری که اگر به ایران بازگردد انجام خواهد داد، بازدید از مزار والدین، خواهر و برادرها و دوستانی است که از دست داده است و میگوید: «من بر مزار آنها گل میگذارم و به آنها میگویم که هرگز آنها را فراموش نکردهام… و هنوز برایشان سوگوار هستم.»