طبق گزارشی که روز یکشنبه توسط خبرگزاری کار ایران (ایلنا) منتشر شد، شرایط اقتصادی دشوار و کمبود فرصتهای شغلی پایدار، کودکان و نوجوانان در مناطق مرزی ایران را مجبور به انجام «کولبری»، حرفهای بسیار خطرناک شامل حمل کالا از طریق مرزهای کوهستانی برای کسب درآمد، میکند.
عبدالله بلوشی، فعال کارگری، به ایلنا گفت که مجبور شدن یک نوجوان به طی کردن مسیرهایی که در آن خطر تیراندازی، برخورد با مینهای زمینی یا سایر حوادث جدی وجود دارد، چه برای حمایت از خانواده و چه برای تأمین هزینههای مدرسه و زندگی، یک «هشدار جدی برای جامعه» است. او تأکید کرد که جایگاه شایسته یک کودک در مدرسه است، نه در جادههای کولبری.
کودکان و نوجوانان ایرانی
وی افزود که فقر و درآمد ناپایدار خانواده به طور فزایندهای بر کودکان در جوامع مرزی ایران تأثیر میگذارد.
بلوشی خاطرنشان کرد که کمبود فرصتهای شغلی، بسیاری از جوانان، از جمله فارغ التحصیلان دانشگاه و ورزشکاران با استعداد را با دو انتخاب دشوار روبرو کرده است: کار به عنوان کولبری با وجود خطر مرگ، یا مهاجرت به دور از شهرها و خانوادههایشان.
او افزود که بیکاری و فقدان چشمانداز آینده، تعدادی از جوانان استان کردستان را به فکر ترک شهرهای خود و حتی ترک کامل ایران انداخته است.
افزایش فشارهای اقتصادی
سالهاست که ایران با تورم بالا، کاهش ارزش پول ملی و افزایش نرخ بیکاری مواجه بوده است که قدرت خرید را کاهش داده و تأمین مایحتاج اولیه را به طور فزایندهای دشوار کرده است.
در چندین منطقه مرزی، ساکنان به عنوان منبع درآمد به حرفه «کولبری» (باربری تجاری) روی آوردهاند. کولبران معمولاً بارهای سنگینی را با پای پیاده در مناطق کوهستانی ناهموار حمل میکنند و برخی از آنها در اثر تیراندازی نیروهای امنیتی ایران یا در تصادفات و انفجار مینهای زمینی جان خود را از دست دادهاند.
شکاف فزاینده بین دستمزد و هزینه زندگی، همراه با کاهش ساعات کاری و مهاجرت کارگران ماهر به مشاغل غیررسمی، عمق بحران بازار کار در ایران را نشان میدهد.
خانه کارگر هرمزگان روز جمعه اعلام کرد که تقریباً 20000 کارگر به دلیل رکود اقتصادی و تعطیلی شرکتها و مشاغل متعدد شغل خود را از دست دادهاند.
مرگ کولبران به پدیدهای رایج تبدیل میشود
بلوشی هشدار داد که مرگ کولبران به تدریج در حال تبدیل شدن به امری عادی است و هر حادثه توجه و اعتراضاتی را به خود جلب میکند که چند روز طول میکشد و سپس از گفتمان عمومی محو میشود.
او اظهار داشت که مرگ هر کولبری به معنای رنج برای کل خانواده است. یک خانواده ممکن است نانآور خود را از دست بدهد، کودکان ممکن است بدون پدر بمانند، یا خانواده ممکن است با هزینههای درمان و معلولیتهای ناشی از تصادفات روبرو شود. او افزود که نگاه به کولبران به عنوان اعداد و آمار صرف، ابعاد انسانی این فاجعه را نادیده میگیرد.
این فعال تأکید کرد که وعدههای دولت نتوانسته است به شرایط اساسی که مردم را به سمت این حرفه سوق میدهد، رسیدگی کند.
او توضیح داد که مشکل کولبری را نمیتوان صرفاً با مقابله با خود کولبران حل کرد و تأکید کرد که ریشهکن کردن آن مستلزم رسیدگی به علل ریشهای آن، در درجه اول فقر، بیکاری و فقدان فرصتهای شغلی پایدار است.
بلوشی معتقد است که تبعیض، توسعه نامتوازن و فقدان فرصتهای شغلی همچنان از جمله برجستهترین مشکلاتی هستند که مناطق مرزی ایران را، با وجود منابع اقتصادی، انسانی و طبیعی قابل توجه، آزار میدهند.