منابع و تحلیلگران میگویند ایران به دنبال توافقی موقت و محدود با آمریکا است تا فشار اقتصادی سنگین را کم کند و اوضاع داخلی را آرام نگه دارد، ولی حاضر نیست امتیاز مهمی درباره برنامه هستهایش بدهد.
سه منبع نزدیک به مراکز تصمیمگیری ایران توضیح میدهند این روش، همان سیاست همیشگی تهران است: فشار را تاب میآورد، از تعهدهای برگشتناپذیر دوری میکند و اجازه میدهد مذاکرات ادامه پیدا کند، بیاینکه اساس مواضعش را تغییر دهد.
موضوعات مرتبط: یوسف پزشکیان: قطع اینترنت در ايران مشکلات را حل نمیکند
کاهش فشار اقتصادی
حرفشان این است که ایران فقط به خاطر ملاحظات استراتژیک دنبال توافق نیست، بلکه نگرانیهای اقتصادی داخلی هم، حسابی دولت را تحت فشار گذاشته. رهبران ایران فکر میکنند توافق محدود میتواند بدون عقبنشینی جدی، هم به اقتصادشان فرصت بدهد و هم زمان بخرد.
این اتفاقات چند هفته بعد از بالاگرفتن تنشهای نظامی رخ داد. آمریکا و اسرائیل اواخر فوریه حملات هوایی ترتیب دادند که هم فضا را در منطقه متشنجتر کرد، هم نگرانیها را درباره امنیت کشتیرانی در تنگه هرمز بالا برد، جایی که درصد قابل توجهی از انرژی جهان از آن عبور میکند.
همچنین بخوانید: پزشکیان: مذاکرات با واشنگتن در چارچوب منافع ملی انجام میشود
با اینکه اوایل آوریل یک آتشبس شکننده اعلام شد، اما اوضاع همچنان سردرگم است و فشار طرفین روی هم ادامه دارد، از محدودیتهایی که روی بنادر ایران گذاشته شده تا اقدامهایی که تهران درباره مسیرهای دریایی انجام میدهد.
در این شرایط پیچیده، امیدی به یک توافق کامل نیست و حرف از یک فرمول یا تفاهمنامه موقت به میان آمده که هدفش، دستکم متوقف کردن روند تشدید تنشها و عقب انداختن اختلافهای بزرگ درباره پرونده هستهای ایران است.